De verkoop van foto’s van voeten op internet genereert een toenemend aantal zoekopdrachten in Frankrijk. Het juridische kader dat deze activiteit omringt, kent geen specifieke wetgeving, wat leidt tot het zoeken naar antwoorden in verschillende rechtsgebieden: portretrecht, strafrecht, belastingrecht. Dit is wat de teksten daadwerkelijk voorzien.
Portretrecht en eigendom van de foto’s: wie controleert wat na de verkoop
Het portretrecht in Frankrijk beschermt elke persoon tegen de ongeautoriseerde verspreiding van zijn of haar uiterlijk. Wanneer men een foto van zijn of haar eigen voeten verkoopt, stemt men in met de verspreiding. Het probleem doet zich voor na de transactie.
De koper die een foto ontvangt, verkrijgt niet automatisch het recht om deze opnieuw te verspreiden, te wijzigen of door te verkopen. Het auteursrecht blijft in handen van de fotograaf (de persoon die de foto heeft genomen). En het portretrecht blijft verbonden aan de afgebeelde persoon, zelfs gedeeltelijk.
Concreet, als de koper de foto op een sociaal netwerk of een andere site publiceert zonder toestemming, schendt hij zowel het auteursrecht als mogelijk het portretrecht van de verkoper. Het feit dat men ervoor kiest om foto’s van zijn voeten online te verkopen, vormt geen globale overdracht van rechten, tenzij er een expliciete contractuele clausule is.
Elke verkoop zou idealiter de overgedragen rechten moeten specificeren: persoonlijk gebruik, verbod op herpublicatie, duur van de licentie. Zonder dit schriftelijke kader bestaan er rechtsmiddelen, maar deze zijn lang en kostbaar voor een civiele rechtbank.
Strafrechtelijke kwalificatie: foto van voeten en de notie van expliciete inhoud
De meest voorkomende verwarring verbindt de verkoop van foto’s van voeten met prostitutie of pornografische inhoud. Het Franse strafrecht erkent geen van deze kwalificaties voor foto’s van voeten, zelfs niet verkocht in een fetisjcontext.
Prostitutie veronderstelt een betaalde fysieke aanraking. Het verkopen van een afbeelding van je lichaam, zonder aanraking, valt niet onder deze categorie. Me Dimeglio, advocaat gespecialiseerd in recht van nieuwe technologieën, heeft deze onderscheid publiekelijk verduidelijkt: we verkopen een foto van het lichaam, niet het lichaam zelf.
Om als pornografisch te worden gekwalificeerd in strafrechtelijke zin, moet een inhoud een seksueel expliciet karakter hebben. Naakte, gelakte voeten in het zand of met hakken voldoen niet aan dit criterium. De grens ligt op het niveau van de opstelling: als de foto intieme delen of een seksuele handeling toont, verandert de kwalificatie.
De rode lijn van minderjarigen
Elke afbeelding die een minderjarige betreft is strikt verboden, ongeacht de inhoud. Artikel 227-23 van het Strafwetboek bestraft de verspreiding, het bezit en de productie van pornografische afbeeldingen met minderjarigen. Zelfs een ogenschijnlijk onschuldige foto van de voeten van een minderjarige, verkocht in een fetisjcontext, kan leiden tot vervolging. De rechtspraak beoordeelt de context van de verspreiding, niet alleen de ruwe inhoud van de afbeelding.
DAC7 en belasting: wat de platforms aan de fiscus doorgeven
Dit is het aspect dat de meeste online artikelen oppervlakkig behandelen. De inkomsten uit de verkoop van foto’s van voeten zijn belastbaar, net als elke andere inkomsten. Wat recent is veranderd, is het vermogen van de belastingdienst om hiervan kennis te nemen zonder dat de verkoper iets hoeft te verklaren.
De Europese regeling DAC7 verplicht digitale platforms om informatie over de transacties van hun gebruikers aan de DGFiP door te geven. Volgens de Algemene Directie van de Publieke Financiën kunnen de aangiften voor het jaar 2025 tot 24 december 2026 om 12.00 uur worden doorgegeven.
Dit mechanisme dekt platforms die in Frankrijk zijn gevestigd, evenals die welke vanuit het buitenland binnen de Europese Unie opereren. De verkoper die een site gebruikt die in de Verenigde Staten is gehost, is echter niet onzichtbaar: de belastinginformatie-uitwisselingsakkoorden worden geleidelijk uitgebreid.
Een verplichting die op de verkoper rust, niet alleen op het platform
Een verkeerd begrepen punt: de overdracht door het platform vervangt de aangifteplicht van de verkoper niet. Zelfs als het platform de gegevens nog niet heeft doorgegeven, blijft de belastingplichtige verplicht zijn inkomsten te verklaren. Het ontbreken van zichtbare rapportage op zijn persoonlijke ruimte vormt geen vrijstelling of dispensatie.
- De inkomsten uit de verkoop van foto’s moeten worden aangegeven in de categorie van niet-commerciële winsten (BNC) als de activiteit onafhankelijk wordt uitgevoerd.
- Het micro-BNC-regime is van toepassing onder een bepaalde drempel van jaarlijkse omzet, met een forfaitaire aftrek voor beroepskosten.
- Bewaar de bewijsstukken van elke transactie (facturen, platformoverzichten, schriftelijke correspondentie) als de beste bescherming in geval van controle.
De belastingdienst heeft nu toegang tot de gegevens van de platforms, wat de niet-aangifte risicovoller maakt dan enkele jaren geleden.
Algemene voorwaarden van de platforms: een juridische filter die vaak wordt genegeerd
Het Franse recht is niet voldoende om de activiteit te kaderen. De algemene gebruiksvoorwaarden van elk platform voegen een laag van regels toe die de verkoop van dit soort inhoud kunnen beperken of reguleren.
Sommige gespecialiseerde platforms (FeetFinder, FunWithFeet) staan expliciet foto’s van voeten toe en bieden een veilig betalingskader aan. Daarentegen verbieden algemene platforms zoals Instagram of Facebook in hun CGU de directe verkoop van lichamelijke inhoud, zelfs niet-expliciete. Een account kan zonder voorafgaande kennisgeving worden geschorst.
- Controleer of het platform expliciet de verkoop van lichamelijke foto’s toestaat in zijn CGU.
- Zorg ervoor dat de aangeboden betalingsmethode traceerbaar is (overschrijving, professionele PayPal) om fiscale bewijsstukken te hebben.
- Lees de clausules met betrekking tot de overdracht van rechten: sommige platforms claimen een brede gebruikslicentie op de gepubliceerde inhoud.
De CGU van het platform kunnen in feite een recht annuleren dat de Franse wet verleent. Een verkoper kan het wettelijke recht hebben om zijn foto’s aan te bieden, maar zijn account verliezen omdat het interne reglement van het platform dit verbiedt.
Het juridische kader in Frankrijk classificeert de verkoop van foto’s van voeten niet als een illegale activiteit. De legaliteit hangt af van drie cumulatieve voorwaarden: de verkoper is meerderjarig, de inhoud heeft geen seksueel expliciet karakter in strafrechtelijke zin, en de gegenereerde inkomsten worden aangegeven.
De versterking van het DAC7-mechanisme verkleint de speelruimte voor degenen die onder de fiscale radar wilden blijven. Voordat je een eerste foto publiceert, blijft het lezen van de CGU van het gekozen platform net zo bepalend als het kennen van de wet.
